Malbata wî ji ber zilm û zordariya piştî Şerê Cîhanê yê yekem neçar man ku ji navçeya Dîgor a Qersê koç bikin. Piştî ku bavê xwe di pênc saliya xwe de winda kir, Hesen bi piştgiriya apê xwe perwerdehiya xwe domand. Piştî ku xwendina xwe ya seretayî û navîn qedand li Fakulteya Rojhilatnasiyê ya Zanîngeha Yêrêvanê beşa zimannasî xwend.
Hesen wekî mamoste û pêşkêşvanê radyoya Erîvanê xebitî û paşê di warê kurdnasiyê de xwendina akademîk domand. Lê tiştê ku bi rastî wî ji yên din cuda dikir, dilsoziya wî ya kûr ji bo nivisîna helbestên wî bi zimanê Kurdî bû.
Dengê ziman û helbesta kurdî
Şikoyê Hesen yek ji nûnerên herî girîng ên nifşê rewşenbîrên Kurd tê nasîn ku di serdema Yekîtiya Sovyetê de mezin bûne.
Hesen ku jiyanek nû da helbesta Kurdî bi taybetî bi helbesta xwe ya "Zimanê Kurdî" tê nasîn û deng vedaye. Ev berhem di nav Kurdan de bi salan bûye sirûdek rastîn a zimanê Kurdî.
Helbestvan ku çar berhevokên bi navê Meremê Dilê Kurd, Perweza Weten, Qalçîçek, Tembûrê Kurdan li pey xwe hiştiye, ne tenê ji ber helbestên xwe lê di heman demê de ji ber beşdariyên xwe yên di pêşxistina perwerde û wêjeya Kurdî de jî tê bîranîn.
Hesen ji ber tevahî jiyana xwe da ji bo parastina ziman û çanda xwe ji ber vê yekê îro di nav navên nayên jibîrkirin ên wêjeya Kurdî de cih girtiye.
Çîroka jiyana wî ku bi sirgûniyê dest pê kir bi berhemên ku li pey xwe hiştiye hêviyekê dide nifşên nû.
Helbestên wî di çalakiyên cûr bi cûr de têne xwendin û di bîra çandî de dijîn. Şikoyê Hesen helbestvanek bû ku tevî zehmetiyên dijwar ên ku pê re rûbirû dijiya, wekî helbestvanekî nirx buha ma.
Lê belê ew nekarîbû xwe li gorî çerxa hovane yên serdema xwe biparêze ji ber vê yek jiyana xwe jidest dide. Gora wî li Tiflîsê paytexta Gurcistanê ye mirina wî jî ji gelê Kurd re dibe cihê rêzdariyê.
