Di demekî de ku Partiya Karker hewl dide birînên xwe yên navxweyî bipêçe û bi serokekî nû mîna Andy Burnham baweriya gel ji nû ve bi dest bixe, çavên Ewropa û cîhanê jî li ser daxwazên guhertinê yên li Londonê ne.
Sedemên sereke yên îstîfaya Serokwezîrê Îngilistanê Sir Keir Starmer, rûdana krîzên siyasî yên navxweyî û têkçûna giran a di hilbijartinên herêmî yên meha Gulanê de ne.
Di van hilbijartinan de Partiya Karker zêdetirî hezar kursiyên meclîsê winda kirin û ev yek bû sedema zextên mezin ên parlamenterên partiyê.
Di heman demê de skandala girtina Peter Mandelson a di meha şibatê de krîza pêbaweriyê ya hukûmetê kûrtir kir.
Mandelson ji aliyê Starmer ve wekî balyozê welat yê Dewletên Yekbûyî hatibû tayînkirin.
Paşê îstîfayên wezîrên girîng mîna Wezîrê Tenduristiyê Wes Streeting û Wezîrê Parastinê John Healey pozîsyona Starmer hîn bêtir lawaz kir.
Di vî warî de rexneyên giran ên Serokê DYA'yê Donald Trump ên li ser polîtîkayên wî yên koçberî û enerjiyê jî bandoreke mezin li ser biryara wî kirin.
Piştî vê ketina siyasî niha şaredarê berê yê Manchesterê Andy Burnham ku wekî Şahê Bakur tê nasîn wekî namzedê herî bihêz ê şûna wî tê dîtin.
Burnham herî dawî di hilbijartina taybet a herêma Makerfield de bi ser ket û bû parlamenter.
Wezîrê berê Wes Streeting jî wekî namzedekî xurt ê serokatiyê derdikeve pêş.
Komîteya Rêveberiya Neteweyî ya partiyê dê di 9'ê Tîrmehê de deryayê namzediyê bi fermî veke.
Pêvajoya hilbijartina serokê nû dê beriya vegera parlamenê di meha Îlonê de bi dawî bibe.
Îstîfaya dawî nîşan dide ku siyaseta Îngilistanê di nava qeyraneke kûr a îstîqrarê de ye û guhertina serokwezîran êdî bûye perçeyek ji jiyana asayî ya welat.
Encamên vê hilbijartina nû ya meha Îlonê dê ne tenê paşeroja Îngilistanê, lê di heman demê de hevsengiyên aborî û polîtîk ên navdewletî jî diyar bike.
